Πολίτες εν Δράσει

για το δήμο Ιεράπετρας – Μακρύ Γιαλού

Δεν γίνεται να ενεργούν στο όνομα της κοινωνίας, αλλά σε βάρος της!

leave a comment »

Γράφει ο Ανδρέας Μιαούλης

Το κολυμβητήριο Ολυμπιακών προδιαγραφών στο Κεντρί Ιεράπετρας

Είχα την ευκαιρία το Σάββατο που μας πέρασε να παραβρεθώ σε μια συμμάζωξη των Πολιτών Εν Δράσει εδώ, στην Ιεράπετρα.

Το δια ταύτα της συμμάζωξης, αν το κατάλαβα καλά, ήταν η ενεργότερη συμμετοχή και «εμπλοκή» του πολίτη στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η εδώ τοπική κοινωνία αλλά και ο τόπος γενικότερα, με άμεσες παρεμβάσεις, και όχι στο πλαίσιο της «παλιάς, δοκιμασμένης» πρακτικής του «ψεκάζουμε, ψηφίζουμε, τελειώσαμε», που στο φινάλε το μόνο που πετυχαίνει είναι να δημιουργεί στρατιές ανήμπορων να αλλάξουν τη μοίρα τους και την καθημερινότητά τους ανθρώπων, άβουλων, ενίοτε δε και «κακομαθημένων», ακόμη και διεφθαρμένων.

Πολίτες, εκεί λίγο πριν τις εκλογές, Δημοτικές είτε Βουλευτικές: «Δεν έχουμε νοσοκομεία!!» Υποψήφιος: «Θα σας φτιάξουμε νοσοκομεία». Πολίτες: «Δεν έχουμε σχολεία!!» Υποψήφιος: «Θα σας φτιάξουμε και σχολεία». Πολίτες: «Δεν έχουμε παιδιά για να τα στείλουμε στα σχολεία!!» Υποψήφιος: «Θα σας κάνουμε και παιδιά».

Απλοϊκό, θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω μαζί σας, όμως θαρρώ άλλο τόσο απλοϊκή και αφελής είναι και η σχέση μας με τους ανθρώπους που καλούνται κάθε τέσσερα χρόνια να διαχειριστούν τις τύχες μας. Άνθρωποι οι οποίοι, επειδή απλώς έτυχε να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα και προβλεπόμενα από το Νόμο «κουκιά», μας καβαλάνε στο σβέρκο και συμπεριφέρονται όπως τους καπνίσει, αδιαφορώντας παντελώς για το κοινό καλό και για τα προβλήματα της κοινωνίας είτε στο σύνολό της, είτε σε τοπικό επίπεδο. Και το τραγικό εν προκειμένω είναι ότι ο μέσος απλός πολίτης εθίζεται σ’ αυτήν την κατάσταση, και την αντιμετωπίζει μοιρολατρικά, («Έτσι έχουν τα πράγματα. Εμείς θα τ’ αλλάξουμε;»), σε βαθμό που να σκέφτεται κανείς πως τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός του μέσου απλού πολίτη είναι αυτός ο ίδιος ο μέσος απλός πολίτης.

Αμφιβάλλει κανείς πως αυτά που συμβαίνουν στα διάφορα κοινοβούλια και τα διάφορα δημοτικά συμβούλια τις περισσότερες φορές δεν είναι παρά κάκιστου είδους κι άλλο τόσο κάκιστης αισθητικής θεατρικές παραστάσεις; Πώς γίνεται κι ο πολίτης δεν βγαίνει ποτέ ωφελημένος απ’ τους ψευτοκαυγάδες και τις δήθεν αντιπαραθέσεις στο κοινοβούλιο και τα δημοτικά συμβούλια; Νέος θεσμός αυτές οι Επιτροπές Πολιτών; θα με ρωτήσετε. Ναι, γιατί όχι; Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, τι είχαμε τι χάσαμε. Αν καταφέρουν και καταξιωθούν στη συνείδηση του κόσμου, τότε αυτόματα κάποια στιγμή θα νομιμοποιηθούν κιόλας. Κι ύστερα θα μου πείτε, «Μα δεν θα υπάρχει ο κίνδυνος να τις πάρει κι αυτές η κάτω βόλτα;» Ίσως, όμως θα υπάρχει μια ασφαλιστική δικλείδα: η αυτοδιάλυσή τους μετά το πέρας της συγκεκριμένης αποστολής τους, που μπορεί να είναι για παράδειγμα ο έλεγχος για την αποπεράτωση εκ μέρους της εκλεγμένης Δημοτικής Αρχής κάποιου έργου, όπως η διάνοιξη και ασφαλτόστρωση ενός δρόμου, και λοιπά, και η αντικατάστασή τους από άλλες επιτροπές, απαρτισμένες από εντελώς καινούρια πρόσωπα, κ.ο.κ.

Ένα σύστημα τέλος πάντων ώστε να μπει τέλος στο όργιο της αυθαιρεσίας, και της κατασπατάλησης τους δημόσιου χρήματος. Εδώ που φτάσαμε, δεν ξέρω κατά πόσο η κοινωνία μας έχει ανάγκη από «επαγγελματίες» πολιτικούς. Αν όντως τους έχει ανάγκη, τότε σίγουρα θα πρέπει να βρει τρόπους να τους ελέγχει πιο άμεσα και πιο ουσιαστικά, για να πάψουν επιτέλους κάποια στιγμή να ενεργούν ερήμην της κοινωνίας και των πολιτών τους οποίους υποτίθεται πως εκπροσωπούν.

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ!!

Το ξέρετε, φίλοι Ιεραπετρίτες, πως το χωριό Κεντρί διαθέτει –κρατηθείτε για να μην πέσετε κάτω απ’ τα γέλια!-… κολυμβητήριο με πισίνα Ολυμπιακών προδιαγραφών;;;!!!;; Ω, ναι!
Αυτά που θα πω πιο κάτω δεν αποτελούν αδιάσειστα στοιχεία, για να είμαστε εξηγημένοι. Τα άκουσα από εδώ κι από εκεί, και μπορεί λίγη σχέση να έχουν με την πραγματικότητα, όμως εν κατακλείδι, μικρή σημασία έχει, μιας και το αποτέλεσμα (είτε έτσι έχουν τα πράγματα, είτε αλλιώς), είναι το ίδιο:

Ήταν, λέει, κάποιος που έκανε δωρεά την έκταση που είναι σήμερα χτισμένο το «κολυμβητήριο» στο Κεντρί, είτε στο Δήμο, είτε στο χωριό για να δημιουργηθεί κάποιο κοινωφελές έργο. Επειδή όμως την έκταση την διεκδικούσαν και κάποιοι συγγενείς του δωρητή, ο Δήμος, ή κάποιοι «αρμόδιοι» τέλος πάντων, έσπευσαν να καπαρώσουν το κελεπούρι για να μην το χάσουν μέσα απ’ τα χέρια τους. Με τέτοιες «φοβερές υποδομές» που διαθέτει το Κεντρί, προφανώς θα προβληματίστηκαν πολύ ως προς το τι θα έπρεπε να φτιάξουν: Κανένα κοσμοδρόμιο; Κανένα διεθνές συνεδριακό κέντρο; Καμιά όπερα σαν αυτή του Σύδνεϋ της Αυστραλίας;

Τελικά αποφάσισαν τη δημιουργία ενός έργου πιο πεζού και πιο ταπεινού, όπως αυτό που προέκυψε τελικά: ένα κολυμβητήριο, με πισίνα «Ολυμπιακών» προδιαγραφών!!!! Στο χωριό Κεντρί!!! Άρχισαν να το χτίζουν, όμως δεν… ευτύχησαν να το αποπερατώσουν, αφήνοντας το γιαπί να ρημάζει εδώ και κάμποσα χρόνια τώρα (και βγάζει μάτι πως το θεόπνευστο αυτό έργο δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ!) κι εδώ ακριβώς είναι που γεννώνται ένα δυο ερωτηματάκια.

Να αντιπαρέλθω το γεγονός πως το μέρος, για ένα σωρό λόγους, είναι το πλέον ακατάλληλο γι’ αυτόν τον σκοπό, και να υποθέσω πως οι κάτοικοι του Κεντριού ρωτήθηκαν, κι έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για την ανέγερση του «κολυμβητηρίου», τη στιγμή που το χωριό έχει ουκ και ολίγες σαφώς πιο επιτακτικές ανάγκες, το πρώτο ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι με τι κονδύλια χτίστηκε αυτό το έκτρωμα που υπάρχει σήμερα; Με χρήματα του δωρητή; Με Κοινοτικούς πόρους; Μες λεφτά που συγκεντρώθηκαν από… εράνους;

Ερώτημα δεύτερο: όταν ξεκινάς να φτιάξει ένα τόσο… μεγαλόπνοο έργο, δεν πρέπει κανονικά να έχεις κάνει πρώτα τα κουμάντα σου σε επίπεδο υπολογισμού της συνολικής δαπάνης; Τους είχες κάνει, μα τελικά έπεσες έξω; Κι αν έχουν έτσι τα πράγματα, τελικά σε ποιους έδωσαν λογαριασμό οι «εμπνευστές» και οι υπεύθυνοι αυτού του ανοσιουργήματος;

Το καραγιαπί, έτσι όπως στέκει σήμερα σαν τον Χάρο δίχως να έχει τον παραμικρό λόγο ύπαρξης, όχι μόνο αλλοιώνει το φυσικό περιβάλλον και τη φυσιογνωμία του Κεντριού, αλλά αποτελεί και εστία κινδύνων, έτσι καθώς δεν είναι ασφαλώς περιφραγμένο, και υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος που δεν ξέρει την περιοχή, αν περάσει από εκεί βράδυ για να κόψει δρόμο, να βρεθεί το λιγότερο στο νοσοκομείο…

Μήπως είναι καιρός να βρεθεί κάποιος «υπεύθυνος» να δώσει εξηγήσεις γύρω απ’ αυτό το ζήτημα; Και να μας πει τι θα γίνει τελικά: θα το αποπερατώσουν το «έργο»; Κι αν όχι, δεν έχουν την υποχρέωση, αυτοί που ενέκριναν την ανέγερσή του, να δώσουν την εντολή για το γκρέμισμά του;

Advertisements

Written by politesiermg

27/11/2013 στις 7:46 μμ

Αναρτήθηκε στις Άρθρα/Απόψεις

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: