Πολίτες εν Δράσει

για το δήμο Ιεράπετρας – Μακρύ Γιαλού

Αθώοι κρίθηκαν οι τέσσερις αγωνιστές για την κατάληψη της Αντιπεριφέρειας Λασιθίου – η αγόρευση του συνηγόρου υπεράσπισης Μανώλη Καλαϊτζάκη

leave a comment »

DSC00301

Μαζική η παρουσία των αλληλέγγυων στη δίκη των τεσσάρων [ φώτο από http://merambellonews.blogspot.gr ]

Αθώοι κρίθηκαν οι τέσσερις αγωνιστές για την κατάληψη – αποκλεισμό των γραφείων της περιφερειακής ενότητας Κρήτης. Μαζική η παρουσία των αλληλέγγυων στα δικαστήρια Νεάπολης που υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό την ετυμηγορία του δικαστηρίου.

Ακολουθεί η αγόρευση του συνηγόρου υπεράσπισης, κ. Μανώλη Καλαϊτζάκη:

Από όλα τα πραγματικά περιστατικά που μας κατάθεσαν τόσο οι μάρτυρες και οι κατηγορούμενοι, αλλά προκύπτουν και από την δικογραφία, διαπιστώνουμε, ότι έχουμε μία σύγκρουση.

Την σύγκρουση της ακροτελεύτιας διάταξης όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 120§4 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στο πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», δυνάμει του οποίου -όπως αναφέρει και ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ.Χρυσόγονος- θεσπίζεται το δικαίωμα αντίστασης του ελληνικού λαού. Όπως, μάλιστα διδάσκει ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος στο σύγγραμμα του υπό τον τίτλο «Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου» που εξέδωσε το 1991, «μόνη προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του δικαιώματος και της υποχρέωσης αντίστασης, είναι να επιχειρεί οποιοσδήποτε να καταλύσει το Σύνταγμα. Δεν απαιτείται επομένως κατάλυση του Συντάγματος, αλλά απλώς επιχείρηση». Και σε αυτό το σημείο σας υπενθυμίζω ξανά το όσα διακήρυττε ακόμη και η Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, περί συνταγματικής εκτροπής!

Από την μία πλευρά λοιπόν έχουμε την υπέρτατη υποχρέωση και δικαίωμα κάθε Έλληνα για προστασία του Συντάγματος, και από την άλλη την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας. Θεωρώ ότι κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι σε αυτή την σύγκρουση, υπερτερεί το δικαίωμα της αντίστασης, το δικαίωμα των πολιτών να απαιτήσουν από την πολιτεία να ενεργεί βάσει του Συντάγματος.

Άλλωστε και ο Αθανάσιος Κονταξής στην ερμηνεία του Ποινικού Κώδικα, στο άρθρο 334§3 αναφέρει επακριβώς «Το άδικο αποκλείεται όταν η είσδυσις ή η παραμονή στηρίζεται εις δικαίωμα ισχυρότερον του οικιακού, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου»! Αναμφισβήτητα, λοιπόν το Σύνταγμα, και το «δικαίωμα αντίστασης» που αυτό κατοχυρώνει, είναι ισχυρότερο!

Παραπέρα, η νομοτυπική μορφή της §3 του άρθρου 334 Π.Κ. περί διατάραξης οικιακής ειρήνης, απαιτεί την παράνομη είσοδο σε δημόσια υπηρεσία, ή την παραμονή στους χώρους της υπηρεσίας αυτής παρά την θέληση της υπηρεσίας που τους χρησιμοποιεί. Η δε διακοπή ή διατάραξη της ομαλής λειτουργίας της υπηρεσίας θα πρέπει να προκαλείται από την παράνομη είσοδο και παραμονή. Τα παραπάνω είναι εξωτερικά γνωρίσματα της νομοτυπικής μορφής του αδικήματος, τα οποία αν απουσιάζουν δεν συντελείται το αδίκημα. Άλλωστε, όπως μας διδάσκει και ο Ιωάννης Μανωλεδάκης «οι εν’ άρθρο χώροι αναφέρονται περιοριστικώς». Από όλες ανεξαιρέτως τις καταθέσεις προκύπτει ότι ουδέποτε υπήρξε παράνομη είσοδος των πολιτών στην Περιφέρεια, αλλά όπως τονίζει ο κ. Αντιπεριφερειάρχης, «οι συγκεντρωμένοι δεν εισήλθαν στο εσωτερικό του κτηρίου, αλλά παρέμειναν εκτός αυτού», καθώς και ότι «οι διαδηλωτές δεν είχαν τα κλειδιά του κτηρίου». Επομένως δεν τελείται το πρώτο κριτήριο, η παράνομη είσοδος, που θέτει ο νομοθέτης για να έχουμε εφαρμογή του 334§3 Π.Κ.

Ως προς το δεύτερο κριτήριο, αυτό της παραμονής στους χώρους του καταστήματος, παρά την θέληση της υπηρεσίας. Θα επικαλεστώ πάλι τον Κονταξή, ο οποίος αναφέρει επί λέξει ότι «στην §3 ο σχετικός χώρος πρέπει να χρησιμοποιείται από την υπηρεσία, δηλαδή να έχει τεθεί στην χρήση της». Από όλες τις καταθέσεις άλλα και τα έγγραφα, αποδεικνύεται ότι η διαμαρτυρία του κόσμου έλαβε χώρο, όλες τις ημέρες στο χώρο έμπροσθεν της Περιφέρειας, και σε χώρους έξω από αυτήν. Κανείς δεν μας καταθέτει ότι οι πολίτες βρισκόταν εντός του κτηρίου. Σε αντίθεση με τον όρο «κατάληψη» που με ευκολία όλοι ονόμασαν την συγκεκριμένη διαμαρτυρία, αν δούμε τα ουσιαστικά της χαρακτηριστικά προσιδιάζει σε συμβολικό αποκλεισμό της κεντρικής εισόδου, αφού σε καμία περίπτωση δεν είχαμε παραμονή των διαμαρτυρομένων στους χώρους εντός του κτηρίου, όπως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις. Μάλιστα, η είσοδος από τις άλλες εισόδους του κτηρίου, ήταν δυνατή σε όλους τους υπαλλήλους που είχαν κλειδιά. Άλλωστε, και ο ίδιος ο Αντιπεριφερειάρχης στην με ημερομηνία 13-02-2012 συμπληρωματική κατάθεση του ενώπιον των προανακριτικών αρχών, δήλωσε ότι «με δική του πρωτοβουλία συστήνει στην Δ/ντρια να αποχωρούν οι εργαζόμενοι, και ότι δεν επιθυμεί την παρέμβαση της αστυνομίας και την ποινική δίωξη κανενός»!!! Άρα, δεν τελείται ούτε και το δεύτερο κριτήριο, η παραμονή παρά την θέληση της υπηρεσίας, που θέτει ο νομοθέτης για να έχουμε εφαρμογή του 334§3 Π.Κ, αφού ο εξωτερικός της Περιφέρειας χώρος δεν χρησιμοποιείται από καμία υπηρεσία για την λειτουργία της.

Επομένως, από την στιγμή που δεν τελείται ούτε η παράνομη είσοδος, ούτε η παραμονή παρά την θέληση της υπηρεσίας, λείπουν τα απαραίτητα εξωτερικά γνωρίσματα που θέτει ο νομοθέτης για να εφαρμοστεί το 334§3, αφού η διακοπή ή η διατάραξη της ομαλής διεξαγωγής της υπηρεσίας απαιτεί ο νομοθέτης να προκλήθηκε από την παράνομη είσοδο ή παραμονή!

Σε αυτά ακριβώς τα πλαίσια, έχουμε και την υπ’αρ. 772/2011 απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Ιεράπετρας, αντίγραφο της οποίας, ήδη σας έχω προσκομίσει, και σύμφωνα με την οποία «…η παραμονή των κατηγορουμένων στους χώρους έξω από το δημοτικό κατάστημα και ο αποκλεισμός αυτού, καθώς και η τοποθέτηση κλειδαριάς επί της κεντρικής θύρας του δημοτικού καταστήματος, δεν συνιστούν πραγμάτωση των ως άνω αδικημάτων, εφόσον επιτρεπόταν η είσοδος σε δημοτικούς υπαλλήλους για την εκτέλεση επειγουσών εργασιών. Επίσης η κλειδαριά επί της κεντρικής θύρας δεν τέθηκε προς παρεμπόδιση της εισόδου της Δημοτικής Αρχής, υπαλλήλων ή πολιτών, αλλά προκειμένου να διαφυλαχθεί η ακεραιότητα του κτηρίου».

Επιπλέον, εκτός των ανωτέρω απαραίτητων γνωρισμάτων που θέτει ο νόμος και τα οποία στην συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται ότι δεν συντρέχουν, για να έχουμε καταλογισμό της πράξης θα πρέπει να αποδειχθεί η ύπαρξη δόλου εκ μέρους των κατηγορουμένων, έστω και ενδεχόμενου. Τόσο οι μάρτυρες κατηγορίας όσο και υπεράσπισης αλλά και οι κατηγορούμενοι στις απολογίες τους δήλωσαν όλοι ότι μοναδικός σκοπός της συμβολικής ενέργειας τους ήταν να διαμαρτυρηθούν προς την κεντρική κυβέρνηση για την ψήφιση του 2ου Μνημονίου. Κανείς δεν κατέθεσε ότι υπήρχε έστω και ως ενδεχόμενο, στο πίσω μέρος του κεφαλιού ορισμένων, η πρόκληση ανωμαλίας στις υπηρεσίες της Περιφέρειας. Αντίθετα, όλοι καταθέτουν ότι μεσολαβούσαν ώστε να μην μείνει κανένας πολίτης χωρίς να εξυπηρετηθεί. Γι’ αυτόν το λόγο άλλωστε από την πρώτη στιγμή επετράπη η είσοδος σε όλους τους υπαλλήλους που θέλησαν να εισέλθουν για υπηρεσιακούς λόγους, αλλά και στους πολίτες που είχαν επείγουσες εργασίες, δεν αποκλείστηκαν διπλανά κτήρια που στεγάζουν άλλες υπηρεσίες, δηλώθηκε σε όλους τους τόνους ότι επιθυμούν να μην μείνει ούτε ένας συνδημότης δίχως να εξυπηρετηθεί! Αν υπήρχε έστω και ενδεχόμενος δόλος στο να προκληθεί οποιαδήποτε δυσλειτουργία στις υπηρεσίες της Περιφέρειας, προφανώς δεν θα είχαν προβεί στις παραπάνω ενέργειες!

Και επειδή, πολλές φορές οι προθέσεις μας κρίνονται και εκ του αποτελέσματος, προφανώς το γεγονός ότι δεν υπήρξαν πολίτες που να διαμαρτύρονται ότι δεν εξυπηρετούνται, αλλά και η πρωτοφανής άριστη κατάσταση στην οποία παραδόθηκε το κτήριο της Περιφέρειας με την λήξη του αποκλεισμού, αποδεικνύει την υπευθυνότητα και δικαιώνει τους συνδημότες μας που αντιμετωπίζουν σήμερα τις συγκεκριμένες κατηγορίες.

Αν οι συγκεκριμένοι συνδημότες μας βρίσκονται σήμερα ενώπιον σας, αυτό συμβαίνει διότι είχαν το σθένος να περιφρουρήσουν με την φυσική τους παρουσία, όπως και πολλοί άλλοι, τις αποφάσεις του λαού του Αγίου Νικολάου, αποφάσεις που πάρθηκαν σε ένα μαζικότατο συλλαλητήριο, συναισθανόμενοι το μέγεθος της ευθύνης τους απέναντι στην κοινωνία, στους πολίτες και τους συλλόγους που εκπροσωπούν, στην ίδια μας την πατρίδα!

Επιτρέψτε μου, κλείνοντας να θυμίσω τους στίχους που έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλης το 1973 «Κι’ οπού φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό, σ’ έρημο τόπο ζει και βασιλεύει. Κάστρο φυλάει ερημικό κι έχει το φόβο φυλαχτό, οπού φωνή ν’ ακούει φοβάται απ’ το λαό!».

Εύχομαι για το καλό, την πρόοδο και την ομόνοια του τόπου, να αποδείξουμε όλοι μας ότι η φωνή του λαού είναι ο οδηγός των πράξεων μας!

Advertisements

Written by politesiermg

18/12/2013 στις 11:21 πμ

Αναρτήθηκε στις Άρθρα/Απόψεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: